Siedliska lasu Śliwnickiego jak zawsze przynoszą ciekawe odkrycia. Tym razem zatrzymał mnie podrzeń żebrowiec. Paproć ta występuje tam dość rzadko i każde nowe stanowisko przynosi nowe doświadczenia. Morfologia podrzenia dzieli bylinę na podziemne kłącze oraz liście asymilacyjne i zarodnionośne. Te ostatnie nie są zimotrwałe. A jednak łagodne zimy powodują, że niektóre rośliny zachowują liście zarodnionośne i nawet na wiosnę można jeszcze dostrzec zarodnie z zarodnikami.
Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) w formie zimotrwałej
Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) w typowej formie z obumarłymi liśćmi zarodnionośnymi
Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) liście zarodnionośne
Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) z zarodniami
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz