A jednak zimotrwałe!

 Siedliska lasu Śliwnickiego jak zawsze przynoszą ciekawe odkrycia. Tym razem zatrzymał mnie podrzeń żebrowiec. Paproć ta występuje tam dość rzadko i każde nowe stanowisko przynosi nowe doświadczenia.  Morfologia podrzenia dzieli bylinę na podziemne kłącze oraz liście asymilacyjne i zarodnionośne. Te ostatnie nie są zimotrwałe. A jednak łagodne zimy powodują, że niektóre rośliny zachowują liście zarodnionośne i nawet na wiosnę można jeszcze dostrzec zarodnie z zarodnikami.

Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) w formie zimotrwałej 

Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) w typowej formie z obumarłymi liśćmi zarodnionośnymi

Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant)  liście zarodnionośne

Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) z zarodniami 

"Mleczny kwiat"

Południowe skłony na Pogórzu Dynowskim to miejsca, gdzie można zobaczyć pierwsze oznaki wiosny. Dość stabilne siedliska, od wielu lat zasłane białym kobiercem rzadkich kwiatów, wskazują wraz z kwitnącą leszczyną na budzącą się do życia przyrodę. Śnieżyczka przebiśnieg nie dość, że jest filigranową rośliną, to jeszcze ma dość ciekawą etymologię nazwy. Wywodzi się z greckich słów gala (mleko) oraz anthos (kwiat). Galanthus niwalis "mleczny kwiat śniegu" jest byliną cebulową, której części nadziemne zaraz po kwitnieniu dość szybko zamierają. W podobnych siedliskach występuje razem z cebulicą dwulistną, która kwitnie kilka dni później.  

Śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) w tworząca rozległy kobierzec południowego skłonu w dolinie Sanu.

Cebulica dwulistna (Scilla bifolia) wraz ze śnieżyczką przebiśniegiem (Galanthus nivalis) 

Kilkuletnia kępa śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis)

Pokrój śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis)

Kwiatostan śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis)