Las Śliwnicki, ze względu na dużą zmienność siedlisk wynikającą z pofałdowania terenu i różnej żyzności gleb, zaskakuje ciągle ciekawymi i rzadkimi roślinami. Rosną tam, np. gruszyczniki jednokwiatowe, dla których siedlisko zmienione przez wycinkę jodeł stworzyło dobre warunki do rozwoju. Takson podlega ochronie częściowej.
Gruszyczniki jednokwiatowe przy pniu jodły (Moneses uniflora)
Połowa maja to okres w którym, w siedlisku Józefowa kwitnie najwięcej roślin. Są to charakterystyczne rośliny spotykane od wielu lat, jednak zawsze można znaleźć coś rzadkiego albo nietypowego. Tym razem to storczyk wykazał się dużą zmiennością. Wśród setek stoplamków rosło kilka storczyków bez wyraźnego plamistego rysunku na liściach i odmiennym w budowie kwiatostanem. A przy okazji udało się przeprowadzić pierwszą inwentaryzację form generatywnych w siedlisku.
Siedliska hydrogeniczne doliny Narwi z okolic Suraża to wyjątkowy obszar z cennymi łąkami wilgotnymi z łanami kwitnącej rzeżuchy oraz jaskrów. Użytkowanie kośne łąk to warunek utrzymania siedlisk przed postępującą sukcesją lasotwórczą. Wśród wielu roślin wskaźnikowych można spotkać takie rzadkości jak choćby rdest wężownik czy kozłek lekarski. Początek maja to również raj dla ptaków tych siedlisk - słychać skowronki, czajki, krwawodzioby.
Kolejną kwitnącą o tej porze fenologicznej rośliną jest turzyca brzegowa. W szuwarze wielkoturzycowym Józefowa jest gatunkiem charakterystycznym i zajmuje po turzycy sztywnej i błotnej największy obszar. Ze względu na charakter rozłogowy zajmuje w tej chwili około 30 m kwadratowych z sukcesją z każdym rokiem. Turzyca brzegowa to okazała roślina i w tym siedlisku wyraźnie kontrastuje z pozostałymi turzycami, oczywiście in plus.
Kwiatostan turzycy brzegowej (Carex riparia)
Kilka dni upalnej pogody to gwałtowny rozwój roślin szuwaru na Józefowie. Pomimo wysokiego poziomu wody turzyce zakwitły jako pierwsze a turzyca sztywna to najokazalsza i ciągle najliczniejsza roślina w tym siedlisku. Oprócz nich pojawiły się mocno rozwinięte rośliny charakterystyczne dla tego typu zbiorowiska jak choćby okrężnica bagienna czy kosaciec żółty. Można też znaleźć nisze, gdzie dogodne warunki do rozwoju znalazły rośliny zupełnie niepasujące do takiego siedliska jak szczawik czy konwalijka.
Koniec lutego i początek marca w 2024 roku to nagłe ocieplenie i pojawienie się pierwszych kwitnących roślin aspektu wiosennego. Najwięcej można ich spotkać w dolinach potoków. Choć teren mocno pofałdowany i łęgi rzek są raczej wąskie to są one niezwykle żyzne i bogate przyrodniczo. Prawie jednocześnie pojawiają się przylaszczki, podbiały, lepiężniki i cebulice. A w tym czasie na jednym z kilku stanowisk Pogórza Dynowskiego śnieżyczka przebiśnieg właśnie kończyła kwitnienie.
Przylaszczka pospolita ( Hepatica nobilis)
Podbiał pospolity (Tussilago farfara)
Druga połowa grudnia to na Józefowie gwałtowna odwilż i znaczące uzupełnienie poziomu wody w turzycowisku. Oprócz mszaków i porostów, które z takiej dżdżystej pogody najbardziej korzystają, dla roślin naczyniowych to okres spoczynku. Na skraju gruntów ornych a turzycowiska, wśród opadłych liści olszy rosną grzyby, to kolejne królestwo, którego przedstawiciele często pojawiają się na Józefowie. Takim gatunkiem okazała się pałecznica rurkowata. W Polsce gatunek rzadki znajdujący się na Czerwonej liście roślin i grzybów ze statusem R - potencjalnie zagrożonym.
